Eetbare lentebloemen

150 150 Kruidjes.be

Eetbare lentekruiden

Maarts viooltje ( Viola odorata):


Het maarts viooltje is op zich al een verrukking om naar te kijken en de geur is werkelijk het einde. Hij doet me altijd aan lekkere bollekes van lang vervlogen tijden denken.

Klein hoefblad (Tussilago farfara):

Pluk de bloemknop van het klein hoefblad uit elkaar en strooi de bloemsprietjes over je worteltjesschotel.

Maagdenpalm (Vinca minor L.):

Dit prachtige blauwe bloempje bloeit al vroeg in het voorjaar. De bloemen mag je eten, maar de groene blaadjes niet. Die bevatten alkaloïden (o.a. vincamine). En die kunnen voor narigheid zorgen, als je er te veel van binnen krijgt.

Japanse kwee (Chaemomelis Japonica):

De volksmond noemt de Japanse kwee ook wel eens wilde appel, maar dat klopt niet helemaal.

Pluk de lichtroze of donkerrode bloemblaadjes af en smuk  daarmee je borrelhap op, dan krijgt die dadelijk een dikke nek van trots. En is hij, daarbovenop, ook nog uiterst lekker.

Witte dovenetel (Lamium album):

De bloemen van de witte dovenetel smaken lekker naar honing. Vroeger zogen de kinderen het nectardruppeltje op. Dat was een echte lekkernij.

Purperen dovenetel ( Lamium purpureum):

De purperen bloemen zijn iets kleiner dan die van de witte dovenetel. Maar een komkommerschotel ziet er feestelijk uit, als je er wat van die kleine, mauve bloemen over strooit.

Madeliefjes (Bellis Perennis):

De plaatselijke koosnamen voor het madeliefje zijn Mariabloem, meizoentje of orakelbloem.

Als je de bloemen ’s avonds wilt gebruiken, denk er dan aan, dat de bloemkopjes zich sluiten. In warme soep zijn ze op een twee drie weer klaarwakker en open.

Geraspte worteltjes lusten wel wat madeliefjes op hun rug. Meizoentjes ogen niet alleen mooi, ze reinigen ook het bloed.

 

%d bloggers liken dit: