Koken met onkruid

150 150 Kruidjes.be

Onkruid, het is me wel wat
Je kan ermee koken en ‘t groeit langs je pad.


Onlangs ging ik met mijn buurvrouw een heerlijke wandeling maken rond het klooster van Colen. Onderweg stopte ik regelmatig om te genieten van de ontluikende lentebloemen. Ik stond oog in oog met de eerste kleinhoefbladbloemen, zuringblaadjes en madeliefjes. Het stond daar allemaal zo fris groen, ik wilde er zo in bijten. Ik vertelde mijn buurvrouw over de heerlijke gerechten die je met dit onkruid kon maken. Ze keek eens raar, maar ze is ondertussen al meer gewoon van mij.
Vol interesse luisterde ze naar de volgende recepten:

Kruidig gehakt met een hoop verrassingen

 

  • 750 g gehakt
  • 250 g platte kaas
  • 10 eetlepels havermout
  • kruiden naar keuze

Meng eerst 750 g gehakt met 250 g platte kaas en 10 eetlepels havermout.

Doe er fijngesnipperde madeliefjes en zuringblaadjes bij. Je kunt er natuurlijk ook andere kruiden aan toevoegen: verse of gedroogde tijm, marjolein, citroenmelisse, dragon, salie, basilicum, bieslook en brandnetel zijn graag van de partij. Hoeveel kruiden erin moeten, hangt een beetje van je eigen smaak af.
Ik doe van elk kruid 3 takjes of blaadjes erbij, maar minder kan ook.
Als alles goed onder elkaar zit, strooi ik wat paneermeel op een bakplaat. Ik leg het vlees erop en maak er een 2 cm dikke rechthoek van. In het midden van de rechthoek leg ik 2 of 3 hardgekookte, gepelde eieren. Ik vouw de lange zijden van de rechthoek rondom de hardgekookte eieren en nijp ze tegen elkaar. Zo krijg ik een gehaktbroodje.
Ik doe dan wat boter in de braadslee of leg het gehakt in een beboterde vuurvaste schotel. Ik laat het gedurende 1 uur op 180 graden bakken. Je kunt het ook in een braadpan proberen, maar dan loop je het gevaar dat je broodje barst.

Eet je kruidig gehakt warm of koud (Koud snijdt het gemakkelijker). De gele eierdooier zorgt voor een plezierige noot in je gehaktcreatie. Versier je gehakt met oregano (wilde marjolein) en strooi er nog wat fijngemalen brandnetel overheen.

(uit “Daniëlle’s kruidenomnibus” en “Feestelijk koken met onkruid” uitgegeven bij Lannoo)

Tip: met deze mengeling kun je ook borrelhapjes maken. Maak hiervoor kleine balletjes, draai ze in een zuringblaadje en bak ze in de pan. De zuringblaadjes nestelen zich spontaan rond het gehaktballetje. Prik er een tandenstoker op en serveer op een schoteltje waar je eerst zuringblaadjes oplegt.

Veldzuringpannenkoekjes

 

  • 500 g bloem
  • ½ liter water
  • 1 ei
  • 1 liter melk
  • een sprits zout
  • 30 g boter of olijfolie
  • 100 g veldzuringblaadjes

Afwerking:

  • 250 g platte kaas
  • 5 eetlepels fijngesnipperde bieslook
  • een snuifje peper

Was de zuringblaadjes en laat ze 2 tot 3 minuten blancheren. Laat ze uitlekken. Ze zijn dan heel zacht en vallen bijna uit elkaar.

Het deeg maak je zo:
Doe de bloem, het ei, melk, water en zout in een kom. Meng alles en laat wellen. Doe er nadien de zuring onder en mix die in het deeg fijn.
Doe een klontje boter (of olijfolie) in je pan en bak goudgele pannenkoekjes.
Serveer ze met de kaas, gemengd met peper en fijngesnipperde bieslook

Weetje: In de lente smaken de eerste lentezuringblaadjes zachter dan de zuring in de zomer.
Zuring is geen moeilijke klant. Je kunt zuring overal planten. En als de plant een beetje beschut staat, groeit ze het hele jaar door. “Zuring die je in een plekje schaduw plukt, smaakt niet zo zuur als de blaadjes die je in volle zon plukt”, vertelt Dr. Paul van den Bon in zijn boek ‘Kruid of munt’.
In het Latijn heet veldzuring Rumex acetosa L. Rumex betekent pijl of speer. De plant heeft dan ook pijlvormige bladeren. Er zijn verschillende soorten zuring. Zo heb je schape-, ridder-, kluwen-, water-, moeras- en krulzuring, om er maar enkele te noemen en die zijn NIET allemaal eetbaar. Als je niet zeker bent, plant dan een echte veldzuringplant in je tuin. Dan voorkom je problemen.

Attentie: Zuring mag je alleen in kleine hoeveelheden gebruiken. Vroeger beweerden onze voorouders wel dat zuring goed was tegen scheurbuik en bloedend tandvlees. Het deed de ronde dat veldzuring vol vitamine C zat. Nu niks dan goed nieuws, denk je. Maar let heel goed op dat je niet overdrijft met zuring. Zeker mensen die last hebben van nier- en galstenen, reumalijders en mensen die problemen hebben met maagzuur moeten weten dat ze de zuringblaadjes het best uit hun menu schrappen.

Madeliefjessoep

 

  • 2 handen vol madeliefjes
  • 2 keer een eetlepel zonnebloemolie
  • 1 liter plantaardige bouillon (kippenbouillon mag ook)
  • 1 schijf roggebrood

Maak van je hart een steen en hak de madeliefjes in stukjes.

Bak ze in een eetlepel olie. Giet de bouillon erop en laat even koken. Snij het brood in teerlingen en bak ze in de andere eetlepel olie. Doe de soep in de borden en werk af met hele madeliefjes en gebakken broodblokjes.

Lap, het was gelukt. Ik had mijn buurvrouw kruidenkriebels bezorgd. Maar mijn goed gevoel daarbij verminderde een beetje, toen ze plots bleef stilstaan en naar een bosje frisse verleidelijke blaadjes wees. “Die zuringblaadjes kan ik dus zomaar in mijn gerechten doen?” Ze had bijna giftige, gevlekte aronskelk in haar hand. Als je daarvan eet, is het net of er een kilo peper op je tong is blijven plakken. Het onaangename gevoel blijft een hele tijd. En dat is nog lang niet alles. Met andere woorden: kijk goed uit wat je doet. Plant eventueel een veldzuringplant in je tuin en gebruik die. Als je heel zeker wilt zijn, kun je ook zurkel gebruiken. Succes ermee!

 

  • Bericht-tag:
%d bloggers liken dit: