Maartse viooltjes-plezier

1000 665 Kruidjes.be

Al eens geroken aan een maarts viooltje? Zalig he, die geur? Maar je moet rap zijn, op een ik en een gij is de geur weer weg. Maar geen nood want even later verrast de geur je opnieuw. Ik had het al eens een paar keer ondervonden en vond geen verklaring. Albert Vandijck gaf ze mij: hij schreef voor de koninklijke Vlaamse imkersbond een stukje over het maartse viooltje. Hij schreef: “In de geur bevindt zich ‘ionon’, een stof die de reuk teniet doet. Maar dit ionon werkt maar eventjes. Snuffel je wat later opnieuw aan het bloempje, dan ruik je weer die heerlijke geur. Tot het ionon opnieuw zijn werk doet.”

Maarts viooltje = lente

Als ik maartse viooltjes zie, dan is het voor mij lente. Ik pluk ze en doe ze vol eerbied in een glazen flesje. Daarna giet ik er bio-azijn over. Ik doe een piepklein stukje plasticfolie over de flessenhals en doe er dan de stop op. Dat doe ik niet bij flessen met plastic draaistop. Azijn tast het metaal of de gummiring aan en dat wil ik liever niet.
Ik zet de fles met viooltjes en azijn weg, op een donkere plek en zie: na een dag kleurt de azijn al paars. Zo mooi! Maar het zijn natuurlijk de viooltjes die hun kleur hebben afgegeven. De arme stakkers staan er dus na een tijdje vaal en grijs bij. Je kan de viooltjes dan uit de azijn zeven. Dan blijft er heerlijke viooltjesazijn over voor een fantastische vip-vinaigrette!