Soep vol heilige nostalgie

150 150 Kruidjes.be

Ik wil graag even stilstaan bij Sint-Gummarus. Want soms leiden heiligverklaringen tot superlekkere, kruidige gerechten. Eens gemaakt blijf je ze maken.

Sint-Gummarus en zijn merkwaardig leven.

Felix Timmermans schreef een boek over Schoon Lier. Natuurlijk kreeg Sint-Gummarus daar ook een plekje in:

Na roemrijke oorlogen tegen de moorkens, mocht Gommaar (Gummarus) met de nicht van Pepijn de Korte trouwen. Hij was zo blij als een gek en bracht ze mee naar Emblehem. Grimmelda was een serpent van een wijf, voor hem en voor de onderdanen. Gummarus bad duizend-en-één paternosters en deed zijn best om van dat scharminkel een verdraagbaar exemplaar te maken. Maar hoe hij ook bad en zijn best deed om zijn vrouw honing- en duifachtiger te maken: ’t pakte niet. Nochtans ging hij heel ver.

Helemaal naar Rome bijvoorbeeld. Dat was een bedevaart naar de heilige graven van de Apostelen Petrus en Paulus, toch ook niet de minsten hadden ze op de gemeente gezegd.

Op een der Nete-eilandjes wachtte hij andere Heren-bedevaarders af. Maar nu was er toch wel een soldaat, die daar een eikeboom omhakte zeker. De eigenaar-pachter kwam zijn beklag doen bij Gummarus. Of hij daar eens snel een mouw wilde aan passen?

Geen probleem voor Gummarus. Als was het door God ingegeven, zette hij de twee stukken boom op elkaar en bond er zijn gordel rond. De boom stond daar meteen zonder litteken, als vers uit de grond gegroeid.

Een hemelse duif kwam hem meteen zeggen, dat hij niet naar Rome moest gaan. ‘t Was al lang goed geweest, ze waren daarboven overtuigd. Hij moest van de duif gelukkig ook niet meer naar zijn vrouw. Op dat eilandje moest hij maar een kapelleke bouwen en dan kon hij voor de rest van zijn dagen daar een biddend leven slijten. En duiven melken bijvoorbeeld.

Hij deed dat dan maar, omdat die duif dat zo zei. Met vuur in zijn hart, leefde en bad hij er 14 jaar aan een stuk. Hij deed, als het hem uitkwam, ondertussen af en toe eens een schoon mirakel. Of Grimmelda ondertussen al te doen was, vertelt het verhaal niet. In ieder geval: toen hij uiteindelijk dan toch dood ging, kreeg hij ook nog een graf in de kapel.

Grimmelda zakte later al schaverdijnend door het ijs. Een ijsschol sneed in het voorbijgaan haar hatelijke kop af en ’s winters zien de boeren in Emblehem die kop nog over het ijs springen.

Er kwam vlug een grote verering voor Sint-Gummarus op gang. Dat zal wel: al die mannen die in hetzelfde geval zaten … Maar gek genoeg kreeg hij vooral veel fanbezoek voor breuken en slechte huwelijken. Het volk kwam uit alle windstreken. En Emblehem werd zo’n beetje het Scherpenheuvel van toen. Gommaar zijn kunsten brachten zaad in het bakje van de handelaars, de bedelaars en andere kunstenmakers. En ’t eerste huis dat aan de Nete verrees was een herberg. De waard, een veerman, noemde zijn herberg De Lier, naar het instrument, dat hij zelf graag speelde.

Eerst een kapel en dan een herberg. Dat is, volgens Timmermans, de dichterlijke oorsprong van Lier. Dat is volgens hem ook de geest van Lier: een herberg naast een kapel. Vroomheid en zinnelijkheid broederlijk naast elkaar.

Lierse overheerlijke Sint-Gummarussoep

Wat denk je van zo’n dikke soep op basis van spruiten en rapen? Soep om kerken op te bouwen. Soep waarin je lepel gewoon recht blijft staan. Soep die je eet en drinkt. Toch heerlijk zo midden in de kerstkou? In Lier smikkelen ze die heerlijke soep naar binnen op Sint-Gummarus-kermis. Ze noemen ze daar Loezegoemmersoep.

Ingrediënten:

– 3 preien

– 1 selder

– wortels

– 2 rapen

– 200 g spruiten

– 3 uien

– 2 l rundsbouillon

– peper, zout en nootmuskaat

– tijm

– laurier

– 300 g gehakt voor soepballetjes.

Werkwijze:

– Snipper de prei, de selder en de uien fijn.

– Rasp de rapen en de wortelen

– Denk na over wie Sint-Gummarus wel kan geweest zijn.

– Snij de gewassen spruitjes in tweeën.

– Laat al de groenten stoven in boter.

– Kruid met peper, zout, nootmuskaat, laurier en flink wat tijm.

– Giet er de bouillon over en laat enkele uren trekken.

– Doe er op het laatste de gehaktballetjes bij en dien de soep goed warm op.

%d bloggers liken dit: