Vrolijk je zoutloos dieet op

150 150 Kruidjes.be



Lekker eten is een feest. Maar wat als de dokter zegt: “Vanaf nu, zo weinig mogelijk zout op je menu.” Dan smaakt alles een beetje flets en hetzelfde. Gelukkig zijn er kruiden die je gerechten weer opfleuren en heel verrassend uit de hoek komen. Probeer het zelf maar.

Engelwortel (Angelica archangelica)

Engelwortel smaakt soms naar anijs. Dat hangt van de bodemgesteldheid en het klimaat af, waarin het kruid groeit.

Jong engelwortelblad komt, al dan niet geblancheerd, terecht in slaatjes en allerlei soorten soep. Het best op het allerlaatste nippertje toevoegen, anders gaan er te veel waardevolle stoffen verloren.

Enkele geroosterde engelwortelzaden garneren je rauwkostschotels erg subtiel. Je kunt de zaden ook mengen met karwij, anijs, koreander en venkel.

In jam past ook een beetje fris, zacht engelwortelblad. Zeker rabarber en sinaasappelmarmelade komen nog meer tot hun recht met engelwortel.

Dille (Anethum graveolens)

De oudste cultuurvolkeren in Centraal en Oost-Azië wisten het al. Dille hoort thuis in de gerechten.

Dille-zaden zorgen voor een frisse aromatische geur en smaak in mayonaise, bij kwark, op vis en in erwten, bonen en wortelgerechten. Strooi ook eens wat zaden in je cake of brood. Op appeltaart staan de bruine zaadjes enig. Maar dat is niet alles. De zaden werken kalmerend en stimuleren de spijsvertering.

Dille is rijk aan minerale zouten, daarom is het geen slecht idee een zoutloos dieet aan te vullen met dillezaad.

Nierpatiënten gebruiken beter geen dillezaad, er zouden zich niersteentjes kunnen vormen.

Bonenkruid (Saturea spp.)

Bonenkruid bevordert de spijsvertering. Daarom kun je een beetje van dit kruid toevoegen aan meelspijzen, bonen, erwten en kool. Je kunt het kruid ook mee koken. De gerechten krijgen dan een licht pikante toets.

Bonen zorgen wel eens voor nare, geurige gevolgen. Bonenkruid voorkomt winderigheid en daaropvolgende geurtjes.

Vroeger hadden de mensen geen geld om peperdure peper te kopen. Het bonenkruid maakte hun gerechten even smakelijk.

Je gebruikt het kruid zoals tijm en rozemarijn. Ze behoren tot dezelfde familie.

Gebruik bonenkruid vers of gedroogd bij ragouts, varkensvlees, kalfsvlees, konijn en kalkoen. Ze smaken dan veel lekkerder.

De Fransen kennen een kleine Provençaalse kaas die ze met Pebre d’ase (ezelspeper m.a.w. bonenkruid) maken. Deze kaas noemen ze ‘Poîvre d’ane’.

Waarom zou jij ook niet eens wat meer bonenkruid gebruiken in plaats van peper en zout?

Steek eens een takje bonenkruid in een fles jenever. Laat dat er drie weken in staan. Neem dan de tak eruit en drink na het eten zo’n afzakkertje.

De Romeinen dienden in de ‘huizen van plezier’ ragout met kruiden en groenten op. Die ragout noemden ze ‘satura’. Het was namelijk een opwekkende en goed verteerbare schotel. Wat had je nog meer nodig in zo’n huis?

Lavendel (lavendula vera)

Vis smaakt pittiger als je lavendelbloemen bij het kookwater doet. Ook in de vissaus kun je lavendelbloemen doen. Maar wees heel zuinig met de fel geurende bloemen. Enkele kleine bloemen brengen al meer dan voldoende smaak. Te veel ervan is echt niet te eten. Je kunt in de winter gedroogde bloemen gebruiken. In de zomer zijn er verse.

Laurier (laurus nobilis)

Gebruik liefst gedroogde laurier, want verse bladeren smaken iets te sterk. Laurier hoort thuis in sauzen, vis- en vleesgerechten. Ook bij de inmaak van uitjes, augurken, marinades en pasteien horen laurierbladeren. Laurierblaadjes wekken maagsappen op en die stimuleren de spijsvertering.
Rozemarijn (Rosmarinus officinalis)

Rozemarijn smaakt doordringend, pittig en een tikkeltje harsachtig.

Altijd maar aardappels in de pel zonder saus gaan misschien na een tijd vervelen. Met wat aangepaste kruiden breng je geregeld een ander smaakje op tafel. Gebakken aardappelen dulden ook wel wat rozemarijn, ze gaan hierdoor zelfs hun beste smaak prijsgeven. laat rozemarijntakjs mebakken en haal ze er nadien weer uit.

In kruidenboter hoort ook fijngemalen rozemarijn.

Maak van je vruchtengelei eens iets anders door een takje rozemarijn in je jampot te steken voor je er de jam over giet. laat het gerust zitten tot je de jam gebruikt.

Rozemarijn doet het voortreffelijk bij lams-, varkens-, en kippenvlees. laat meebakken en doe het takje rozemarijn eraf voor je het opdient.

Prik je gebraad eens vol lange rozemarijnnaalden. Dat geeft iets heel aparts aan dit vleesgerecht en het ziet er mooi uit.

In mijn cake doe ik soms een beetje fijngesnipperde rozemarijn en stukjes zwarte olijven. Dat zorgt voor een heel aparte smaak.

Mierikswortel (Armoracia rusticana P.)

Blaadjes

De allereerste blaadjes kunnen al in de sla.

Bloemen

Mierikswortelbloemen zijn witgeel en hebben een lekker aroma. Ze horen op rauwkostschotels voor de smaak en het uitzicht.

Wortel

In de herfst kun je de wortel gebruiken. Mierikswortel smaakt heel scherp. Je mag maar een heel klein beetje van deze wortel in de gerechten doen of ze zijn niet meer te eten. Vooral kleine kinderen zullen de smaak veel te scherp vinden. Je kunt de smaak wat temperen met geraspte appel, melk, room, rietsuiker of honing.

Als je mierikswortel mee laat sudderen in je stoofpotje, verdwijnt de scherpe smaak.tel in wortelsalade is lekker, als je niet overdrijft.

Kwark en slasaus lusten ook wat schilfers mierikswortel.

Vooral bij vis, zoals zalm of gerookte forel, smaakt deze wortel uitstekend.

Een heerlijk sausje maak je van geraspte mierikswortel, witte wijn, room, een geut appelazijn en een snuif suiker.

Als je regelmatig een beetje mierikswortel op je menu zet, zal je veel minder vlug door een leger verkoudheidsbacillen overvallen worden.

Als je augurken wilt inmaken, overgiet ze dan eens met mierikswortelazijn. Hiervoor snij je de wortel in stukjes en overgiet je de blokjes met bijvoorbeeld witte wijnazijn. Laat enkele uren trekken, zeef de stukjes eruit en je azijn is klaar.

Je kan gedroogd mierikswortelpoeder kopen en dat bij beetjes gebruiken om je gerechten op smaak te brengen.

Nadat je een stukje van de wortel afgesneden hebt, kun je de wortel in een kom water bewaren. Je kunt hem ook schuin in de grond steken, om er de volgende keer weer een stuk van te gebruiken.

Als je mierikswortel raspt, zal je merken dat een sterke geur je reukorgaan op de proef stelt. Dus als je te veel van die wortel naar binnen speelt, is het net of de sterke geur rechtstreeks je hersenen wil binnendringen. En dat is een eigenaardig gevoel! Het kan soms pijnlijk overkomen. Troost je dan maar met de gedachte dat mierikswortel een sterk reinigende werking heeft.

Zoutloos kruidenstrooisel

Pluk enkele van bovengenoemde gedroogde of verse kruiden, afhankelijk van het seizoen. Doe ze in een keukenrobot en maal ze fijn. Doe bij de hoeveelheid die je nu hebt, de helft paneermeel. Het paneermeel neemt het vocht van de kruiden op en krijgt ook een lekkere smaak.

Paneermeel kun je trouwens heel gemakkelijk zelf maken door oude broodkorstjes in je keukenrobot fijn te mixen, maar dit geheel terzijde.

Dit gemakkelijk strooibare kruidenpoeder smaakt ongehoord lekker op vlees. Leg een dikke laag op je vlees en bak het in een beetje olijfolie. Net voor je het opdient, doe je er nog een extra kruidenlaag op. Oogt mooi, is lekker en zoutloos.

Als je nog wat kruidenmengsel over hebt, droog dat dan eerst voor je het in een blik of bokaal doet. Als je dat niet doet, kan alles vlug schimmelen. Strooi het mengsel uit op een bakblik en laat het in een warme luchtoven op 30 graden drogen. Je kunt de kruidenmengeling ook dun uitstrooien in een bakje en op de verwarming laten drogen.
  Zoutloze kruidenkaas met verrassend groen

Je kan vinaigrette en mayonaise ook vervangen door een heerlijke kruidenkaas.

Meng 250 g volle of magere platte kaas met fijngesnipperde lentekruiden. Maal de kruidjes fijn in een elektrisch molentje. De kruiden geven een lekkere smaak aan de kaas, zeker als je er wat pittige kruiden aan toevoegt: bijvoorbeeld mierikswortel.

Doe de kaas in een kom en snipper er schijfjes radijs en sjalottenpijpjes op. Wedden dat je het zout en de peper niet mist?

%d bloggers liken dit: