Wilde kruiden tegen winterellende

150 150 Kruidjes.be



De winter staat weer voor de deur. Niezen, hoesten, keelpijn …

Je kunt jezelf beschermen door preventief gebruik te maken van wilde planten.

Dat wil dan niet zeggen dat je helemaal zonder problemen door de winter ploetert. Meestal ben je er veel minder erg aan toe en kriebelt het maar eventjes.

De volgende kruiden willen graag een handje helpen om kruidig en gezond door de koudste maanden van het jaar te raken.

We laten je eerst kennis maken met kruiden die je preventief kunnen helpen.

Rode zonnehoed (Echinacea purpurea)

Rode zonnehoed is een plant die Alfred Vogel, een Oostenrijkse plantkundige, in de jaren vijftig bij de indianen leerde kennen. Gelukkig sprak het opperhoofd van de Sioux-indianen Engels. Hij vertelde over de geneeskrachtige stoffen in deze, voor hen, heilige plant. Alfred Vogel bracht zaad van de rode zonnehoed mee naar Zwitserland en liet de eerste planten in zijn tuin groeien.

Soorten

Er zijn verschillende soorten rode zonnehoed. Zo heb je de Echinacea purpurea met een wortelstok. En dan is er nog de Echinacea angustifolia met een lange penwortel.

Deze twee planten werken ongeveer identiek. Sommige deskundigen beweren dat Echinacea angustifolia een iets krachtiger werking heeft. Hoe dan ook. Wetenschappelijke werken hebben het meestal over deze twee soorten. Heel af en toe verschijnt de naam Echinacea pallida in recente onderzoeken. Ook deze telg uit de smeerwortelfamilie krijgt stilaan naam. Over Echinacea magnus is er de laatste tijd veel te doen. Deze plant is een cultivar. Ze willen de actieve stoffen van de plant verhogen. Dat gebeurt door bemesting en groeihormonen. Op sommige plekken zetten ze plastic over deze planten. Dan worden er bijtjes bijgezet. De honing van deze bijen zou zeer geneeskrachtig zijn. Maar als je eenvoudig te werk wilt gaan, kies dan maar voor de Echinacea angustifolia.

Waarvoor is rode zonnehoed goed?

Noord-Amerikaanse indianen maakten dankbaar gebruik van deze plant. Ze kauwden op de bladeren of op de wortels, als ze één of andere ontsteking hadden of als er een addertje onder het gras zat dat ze niet gezien hadden. Maar ook in onze gebieden krijgt de rode zonnehoed alle aandacht. Ze komt niet in het wild voor zoals in Noord-Amerika. Maar meer en meer tuintjes pronken met deze prachtige bloemen. Ze staan er niet alleen mooi te wezen, maar je kunt ze ook gebruiken om beter van te worden.

Het is wetenschappelijk bewezen dat deze plant een van de beste bloedzuiverende middelen is en het immuunsysteem versterkt. Als je opgescheept zit met puistjes en abcessen, door onzuiver bloed, zal de tinctuur (alcoholisch aftreksel) van deze plant je zeker helpen. Ook bij een amandelontsteking, ontstoken tandvlees en slijmvliesontstekingen helpt deze plant prima. Als je opgescheept zit met netelroos, kun je vreselijk last hebben van jeuk. Ook hier kan de rode zonnehoed een handje toesteken. Wetenschappelijk onderzoek toonde aan dat rode zonnehoed de vorming van witte bloedlichaampjes vergroot en dat is een goede zaak. Witte bloedlichaampjes hebben we nodig om infecties te bestrijden. Je kunt ‘Rodezonnehoedtinctuur’ kant-en-klaar in de winkel kopen. er zijn ook capsules met poeder of pilletjes van de plant te koop. Dat is iets handiger als je op reis bent of om aan kinderen mee te geven. maar je kan dus ook zelf aan de slag. daarvoor heb je natuurlijk plantjes nodig.

Hoe kun je deze planten in je tuin lekker verwennen?

Rode zonnehoed houdt van een humusrijke grond. Regelmatig een beetje kalk zal hem goed doen. Vanaf het derde jaar kun je hem scheuren Je kunt hem ook gemakkelijk uit zaad kweken, als je de zaadjes onder glas laat ontkiemen. Zijn de plantjes de pampers ontgroeid, plant je ze het best uit. In mei krijgen ze hun definitieve plek in de tuin. Oogst de bloemen, als ze volgroeid zijn, meestal is dat eind juli begin augustus. Dat zie je door een bloemhoofd open te snijden. Als je een bordeauxrode lijn ziet is het zover. Je kunt, als je dat wilt, de volledige plant oogsten met wortel en al, maar verwacht dan geen rode zonnehoeden meer het jaar nadien.

Hoe kun je zelf Echinacea-tinctuur maken?

Overgiet 50 gram fijngesneden (wortel), blad, stengel en bloem met ¼ liter graanjenever van 38 tot 40 graden. Laat drie weken trekken. Zeef het kruid eruit en bewaar de tinctuur in donkere flesjes. Als je de tinctuur aanvult met water, kun je er ook mee gorgelen.

Gebruik de rode zonnehoed liefst preventief. Daarvoor zijn drie keer per dag 20 druppels voldoende. Hebben de vijandelijke ziekteverwekkers onvoorzien toegeslagen, neem dan onmiddellijk 50 druppels tinctuur. Nadien neem je ieder uur 10 druppels. Doe dat zo nodig, drie dagen lang, tot de symptomen verminderen en stilaan verdwijnen. Verminder dan de dosis en neem drie keer per dag 20 druppels tot de infectie overwonnen is. Er zijn geen nevenverschijnselen bekend, maar als je echt overdrijft kun je misselijk en duizelig worden. Als het om een ernstige kwaal gaat, vergeet dan je huisarts niet te informeren. Samen met de arts kun je gemakkelijker de oorzaak van de kwaal achterhalen.

Zweedse kruiden

Als je preventief tegen allerlei winterellende wilt optreden, neem je het best elke morgen en avond voor het eten 1 theelepel Zweeds Kruidenbitter, ook wel eens ‘Zweedse kruiden’ genoemd.

Niet alleen winterkwalen, ook andere ziekten kun je, volgens Maria Treben, een Oostenrijkse herboriste, verhelpen met dit kruidenbitter. Maria Treben werd geboren op 27 september 1907 in Sudeten-Duitsland en overleed op 26 juli 1991. Ze is later in Oostenrijk terechtgekomen. Zij hielp zieke mensen met kruiden en beschreef de resultaten in haar bekende boeken ‘Gezondheid uit de apotheek van God’ en ‘Gezondheid uit Gods tuin’. Zij deed dat erg uitbundig. Of dat altijd terecht is laat ik in het midden. Eén zaak is zeker. Door de bekende Maria Treben zijn ‘Zweedse kruiden’ weer helemaal in.

Ze schrijft: “Men kan eigenlijk wel zeggen, dat er bijna geen ziekte bestaat, waarbij ‘Zweedse kruiden’ niet kunnen helpen.”

Het kruidenbitterrecept bestaat al van in de tijd van de Romeinen. In de loop der jaren werd het hier en daar aangepast. Uiteindelijk is het terechtgekomen in de familie van de Zweedse dokter Claus Samst. Generatie na generatie gebruikte zieke familieleden dit kruidenbitter. Dr. Samst schreef het recept opnieuw op in de 18de eeuw. Hij liet een oud manuscript na waarin hij 46 kwalen beschreef die kunnen verholpen worden door ‘Zweedse kruiden’. Tussen haakjes: Dr. Samst is heel oud geworden. Misschien leefde hij nu nog, ware het niet dat hij op 104-jarige leeftijd van zijn paard viel.

Nadien zijn de Zweedse kruiden van het toneel verdwenen. Maria Treben heeft het stof er weer vanaf gehaald. Ze schrijft zo enthousiast over dit kruidenbitter dat je zou denken dat je een ware magische toverdrank in je handen hebt. Maar zo’n vaart loopt het meestal niet. Denk ik toch niet!

Welke kruiden zijn verwerkt tot ‘Zweeds Kruidenbitter’?

10 g aloë

5 g myrre

0,2 g saffraan

10 g senneblaadjes

10 g Chinese, natuurlijke kamfer

10 g rabarberwortel

10 g zitterwortel

10 g manna

10 g Venitiaanse theriak

5 g zilverdistelwortel

10 g engelwortel (Angelica archangelica en Angelica silvestris)

Je kunt een deel van deze kruiden zelf verzamelen, maar let heel goed op dat je de juiste kruiden plukt. Soms lijken de kruiden sterk op elkaar.  Koop de kruidensamenstelling daarom liever bij de apotheker of in een natuurwinkel.

Hoe ga je te werk om zelf het kruidenbitter te maken?

Giet over deze mengeling 11/2 graanjenever van 38 procent tot 40 procent. Als je jenever gebruikt met een lager alcoholgehalte, kunnen niet alle stoffen uit de kruiden opgenomen worden. Laat alles 14 dagen, op een zonnige plek, staan en schud er elke dag eens mee. Als je het bitter, gezeefd in kleine flesjes doet of als je het bitter wilt gebruiken, moet je het telkens even schudden. Je kunt ook een gedeelte jenever, dat je niet dadelijk gebruikt, op de kruiden laten staan. Hoe langer de Zweedse kruiden staan, hoe sterker de geneeskracht. Ook al zijn de kruiden uit de jenever gezeefd. In de handel is overigens kant-en-klaar Zweeds kruidenbitter te koop.

Hoe gebruiken?

Inwendig:

Doe drie theelepels kruidenbittertinctuur in een kop kruidenthee. Kruidenthee kun je gemakkelijk zelf maken. Linde, brandnetel, sint-janskruid of een ander kruid: overgiet telkens 1 theelepel van deze kruiden met 1 kop water (net van de kook af) en laat dit niet langer dan 5 minuten trekken.

Je kunt de thee ook vervangen door een glas water. Het is de bedoeling dat je deze drank een uur voor en een half uur na elke maaltijd inneemt. Echt lekker smaken doet het goedje niet. Maar voor wat, hoort wat. Volgens Maria Treben ben je op die manier preventief gewapend tegen allerlei ziektes. Gebruik geen Zweedse kruiden als je last hebt van diarree. Want die zal dan nog toenemen.

Uitwendig

Je kunt dit kruidenbitter ook uitwendig gebruiken. Vergeet dan niet je huid te beschermen. Zeker als je eigenaar bent van een heel droge huid. De alcohol in de tinctuur kan je huid irriteren. Doe daarom eerst een laagje goudsbloem- of uierzalf op de pijnlijke plek. Neem een watje en doe de druppels erop. Plak een stukje hechtpleister over het watje. Vervang drie keer per dag. Vergeet je dokter niet te raadplegen, als het om een ernstige aandoening gaat.

Hoe werkt het kruidenbitter?

Zweeds kruidenbitter werkt bloedzuiverend en ontslakkend. Je ruimt er alle winterafval mee op. Op die manier voorkom je allerlei kwalen. Een kuur met ‘Zweeds kruidenbitter’ kan uitputting, lusteloosheid en vermoeidheid sterk verminderen.

Goed om te weten

De kruidenmengeling doet de jenever donkerbruin kleuren. Het kruidenbitter maakt dan ook vlekken op je kleren die zelfs ‘Tante Kaat, met haar gouden raad’ in de meeste gevallen niet weg krijgt. Doe daarom over het watje een stuk plasticfolie en doe eroverheen de windel of een doek om zeker te spelen.

Zweedsekruidenaperitief:

Een glas sinaasappelsap met 2 theelepels Zweeds bitter, smaakt als campari. Helpt het eten verteren. Zeker als je laat eet, helpt deze drank om toch goed te kunnen slapen.

%d bloggers liken dit: